Δευτέρα, 8 Ιουνίου 2015

Πώς έλκονται και απωθούνται οι άνθρωποι μέσα από την αστρολογία


Οι όψεις που μας ενώνουν με τους ανθρώπους βρίσκονται σαν σημεία στίξης στους χάρτες μας, ψάχνοντας τα κατάλληλα φωνήεντα του άλλου, για να εναρμονιστούν.


Πόσες είναι εκείνες οι φορές που αισθανθήκαμε να μας χτυπάει ηλεκτρικό ρεύμα από μία συνάντησή μας με κάποιον άλλο άνθρωπο;
Ακόμα και από περιγραφές δικών μας ανθρώπων δεν είναι λίγες οι φορές, που μας απασχόλησε η αίσθηση του ξαφνικού, του μοιραίου, του ανατρεπτικού, του ψυχοφθόρου αλλά και του ανθεκτικού μέσα στο χρόνο.
Ακόμα και οι αντιπάθειες, που δεν αιτιολογούνται εμφανώς, έχουν αστρολογική ερμηνεία πέρα από τις ψυχολογικές διεργασίες, που πηγάζουν από την ιδιοσυγκρασία.
Η πεταλούδα που καίγεται γύρω από τη λάμπα δεν αντιπροσωπεύει εκείνο το άβουλο πλάσμα που δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Είναι η μεσολάβηση του Πλούτωνα που μας δημιουργεί την αναπόφευκτη αίσθηση της συντριβής, με το πάθος και την υπερδιέγερση προκαλεί.
Το ανθεκτικό δέσιμο παρ’ όλες τις αντιξοότητες και η μακροβιότητα μιας σχέσης, που μοιάζει με αιωνόβιο δέντρο ριζωμένο στη γη, είναι η Κρόνια επιρροή, που δηλώνει την προδιάθεση σε σχέση με τους πλανήτες που συναντά, όπως το ανοσοποιητικό τις ιώσεις.
Ο κεραυνοβόλος έρωτας που μοιάζει με ηλεκτροσόκ και που μετατρέπει κάθε μας στιγμή σε προσπάθεια λύσης ενός test ευφυΐας της mensa, είναι η παρουσία του Ουρανού, που ανατρέπει ξαφνικά και απρόσμενα κάθε δεδομένο.
Ο ρομαντικός και εξιδανικευμένος έρωτας που μας γυρνάει στην εφηβεία, με τη φωτογραφία του αγαπημένου μας προσώπου κάτω από το μαξιλάρι το βράδυ και από πάνω το πρωί, είναι ο Ποσειδώνας, που μπορεί είτε να αναδείξει ιδανικά μια επαφή, είτε να την κακοφορμίσει.
Αυτοί οι πλανήτες που δημιουργούν όψεις με τους φωτοδότες μας, (Ήλιο – Σελήνη) την Αφροδίτη και τον Άρη, μας φέρνουν στη ζωή την αδιευκρίνιστη αίσθηση του πανίσχυρου, όποια μορφή και αν έχει.
Για παράδειγμα ένας αμέριμνος καταναλωτής στο super market που πιάνει κουβέντα με τον άλλο επίσης αμέριμνο, και στο πρώτο λεπτό αισθάνεται σαν να του πέφτουν στο κεφάλι οι κονσέρβες από τα ράφια, πιθανότατα έχει όψη συνόδου Ήλιου – Ουρανού με τον πληγέντα, ή η Αφροδίτη του κουνάει το μαντήλι σαν την Μανταλένα στη βάρκα.
Οι όψεις που μας ενώνουν με τους ανθρώπους βρίσκονται σαν σημεία στίξης στους χάρτες μας, ψάχνοντας τα κατάλληλα φωνήεντα του άλλου, για να εναρμονιστούν.
Όπως επίσης και εκείνες που μας απωθούν ή κάνουν τις σχέσεις μας ψυχοφθόρες, έχουν λόγο ύπαρξης και κατευθύνουν τις ζωές μας σαν δελεαστικά αντικείμενα, σε εντυπωσιακές βιτρίνες.
Όλα αυτά τα μυστήρια και συναρπαστικά συμβάντα, δένουν με τους ανάλογους κυβερνήτες των οίκων και τους πλανήτες που σχηματίζουν όψεις με αυτούς, έχοντας μια σύνθεση με την οποία μπορούμε να εντοπίσουμε την αφετηρία, αλλά και το τέλος του ταξιδιού.

Κατερίνα Σαλωνίκη


1 σχόλιο:

  1. Κατερίνα, καλώς σε βρήκα, καλώς ώρισες στο μπλογκ μου
    καλή επιτυχία στο δικό σου μπλογκ! καλόν μήνα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή