Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Παναγιώτης Χατζηστεφάνου Από το βιβλίο Απάντων Συμβάντων


Από το Βιβλίο Απάντων Συμβάντων, Κεφάλαιο 10

Το χλωμό απόγευμα καθρεφτίζονταν συνένοχα στην θάλασσα που θεμελίωνε το σπίτι του παρατεταμένου ναυαγίου.

Στην κουζίνα, κεκλιμένη υπό γωνία προσωρινά ματαιωμένου πνιγμού, στηρίζονταν στον υπομονετικά βυθιζόμενο τοίχο, ποια άλλη, παρά η Απεγνωσμένη.
"Τι θα κάνουμε ως υπόδουλα θύματα του Ναζισμού?" αναρωτήθηκε - η Απεγνωσμένη σου λέω!- διπλώνοντας με ευγνωμοσύνη το τρυφερό Vettex της.
Δίπλα της, ο από το πρωί άδικα βρασμένος καφές, αφού απελευθέρωσε δυο παγόνια που είχαν εγκλωβιστεί στις αμυχές των τούβλων, απάντησε στο ρητορικό ερώτημα της Απεγνωσμένης, εντελώς στα σοβαρά μιλώντας:
"Τι εννοείτε τι θα κάνετε? Θα εξοντωθείτε στον βαθμό που δεν μπορείτε να αντισταθείτε ή να διαφύγετε του κινδύνου.
Είναι ψευδαίσθηση, και εξαιρετικά επικίνδυνη μάλιστα, το να νομίζετε ότι έχετε περιθώρια αυτόβουλης πράξης υπό Ναζιστικό καθεστώς όπως το παρόν.

Ο Ναζισμός βασίζεται στην θεσμοθετημένη και συστημική βία, δεν αφήνει περιθώρια πρωτοβουλίας, επιτρέπει μόνο τις επιλογές που εξυπηρετούν τους στόχους του. Και οι στόχοι του είναι η βιομηχανικής κλίμακας γενοκτονία και υποδούλωση - αυτό ακριβώς δηλαδή που γίνεται εδώ και 5 χρόνια - και συνεχίζει να γίνεται - στα θέρετρα της φρίκης, όπως ξέρετε κι εσείς, ένοικος ημιτελούς ναυαγίου υπό αναστολή που είστε.
Δεν είναι επιλογή σας το τι θα κάνετε απέναντι στον Ναζισμό, λοιπόν, Απεγνωσμένη μου.
Προσοχή λοιπόν σε μια από τις μεγαλύτερες φαυλότητες του Ναζισμού, ο οποίος από την μια επιβάλλεται δια της βίας, ενώ από την άλλη επιχειρεί να μεταθέσει την ευθύνη του εγκλήματος στις επιλογές που δήθεν έχει το θύμα, επιλογές που δεν είναι επιλογές αφού επιβάλλονται δια της βίας.

Αυτό που αποσιωπάται έντεχνα από τον Ναζισμό, όταν μιλάει για επιλογές μασώντας τα παιδοκτόνα νύχια του, είναι ότι οι επιλογές των θυμάτων του Ναζισμού είναι μόνο δυο - η πρώτη, εκείνων που συνασπίζονται με τον Ναζισμό, έχει ως ανταμοιβή το δικαίωμα να διαπραγματεύονται αποκλειστικά και μόνο στα περιθώρια της ελευθερίας του να μην πεθάνουν.
Η δεύτερη επιλογή που έχεις απέναντι στον Ναζισμό είναι η φυγή από την αμείλικτη δίωξη σου.
Η όποιας μορφής δίωξη σου είναι προμελετημένη και θα επιχειρηθεί με κάθε μέθοδο και τρόπο στην περίπτωση που αντισταθείς στον Ναζισμό.
Μια πλειάδα τακτικών εξόντωσης σε περιμένει με την υπογραφή του Ναζισμού.
Από κοινωνική περιθωριοποίηση, μέχρι επαγγελματική δίωξη, οικονομικό στραγγαλισμό, εξοστρακισμό και εξορία ή, αν θεωρείσαι αρκετά ανυπεράσπιστο και επικερδές θύμα, τότε προορίζεσαι ως βορά για διαφόρων μορφών στρατόπεδα συγκέντρωσης, είτε αυτά λέγονται εργασιακή κόλαση υπό τον άμεσο εκβιασμό της επιβίωσης, είτε κολαστήρια σαδιστικών πειραμάτων σαν της Φουντουκέζας, είτε απλά σε χρησιμοποιούν ως εύκολο θύμα ψυχοπαθών δολοφόνων όπως τις άρρωστες γυναίκες που θυσίασαν οι φονιάδες στον ανθρωποφαγικό βωμό του Ναζιστή Κανιβάλου Υπουργού.

Δεν έχεις προσωπικό πρόβλημα εσύ. Ο Ναζισμός σου χτύπησε την πόρτα και κάποιοι του άνοιξαν και τον φιλοξενούν στο σπίτι σου.
Στο σπίτι σου που ακλόνητο βυθίζεται.
Ξυπνήστε αγαπητή."
"Πολυλογά καφέ και ταχυδακτυλουργέ ιριδίζοντων πτηνών σκάσε!" είπε η Απεγνωσμένη, και συνέχισε
"Έχω ξυπνήσει εδώ και καιρό, τα βιώνω αυτά που περιγράφεις εδώ και καιρό, για αυτό και η ασφυξία. Και ο ξενιτεμός ως ύστατη λύση, δεν είναι καθόλου εύκολος καθώς υποστηρίζω πλήρως και μόνη μου δύο παιδιά φοιτητές. Εξ' ου και η απόγνωση. Δεν είναι καθόλου ρητορικό το ερώτημά μου. Και δεν μπορώ ούτε να ουρλιάξω."
Ο καφές, καταλαβαίνοντας ότι η μοίρα τον καλούσε από τον νεροχύτη, συμπλήρωσε βιαστικά:
"Αγαπητή, μην πανικοβάλλεστε σας παρακαλώ. Προσπαθώ να σας βοηθήσω ξεκαθαρίζοντας ότι η ευθύνη της όποιας επιλογής σας δεν βαραίνει εσάς. Επιβιώνετε υπό καθεστώς ωμής ηθικής, νοητικής και πιθανόν και κυριολεκτικής βίας αν είστε μάχιμη ως διαδηλώτρια / ακτιβίστρια.

Κάνετε ό,τι περνάει από το χέρι σας. Απαλλαγείτε από το περιττό συνειδησιακό βάρος της αυτο-ενοχοποίησης ότι "δεν κάνετε κάτι" που "θα έπρεπε να κάνετε" αλλά "δυστυχώς" δεν μπορείτε να κάνετε επειδή είστε "αδύναμη / οκνή / χαζή / φτωχιά" κλπ.
Πρόκειται περί ζημιάς που σας έχει κάνει στον πυρήνα της ηθικής σας αξιοπρέπειας και αυτοεκτίμησης ο Ναζισμός. 
Όλοι μας κάνουμε ό,τι μπορούμε και δεν είναι δυνατόν να μας ζητάται κάτι περεταίρω, ειδικότερα δεν επιτρέπεται να αυτο-τιμωρούμαστε για το ότι δεν έχουμε ακόμα καταφέρει να αποδράσουμε από το Άουσβιτς."
Η Απεγνωσμένη μουρμούραγε πλέον μόνη της….

Παναγιώτης Χατζηστεφάνου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου